Bergamo – miasto znane chyba każdemu Polakowi, który ląduje w północnych Włoszech. Część z Was z pewnością tam była – ale tylko przejazdem. Ja postanowiłem odwrócić tą sytuację i zapoznać się z tym miastem. Zrobić z niego miasto wypadowe do okolicznych atrakcji i udało mi się. Miasto zachwyciło mnie.
Na początek zapraszam do Città Alta, czyli Górnego Miasta w Bergamo. To niezwykła historyczna perełka zawieszona na wzgórzu, otoczona potężnymi obwarowaniami i przesiąknięta duchem renesansu oraz średniowiecza. Oto co jest do zobaczenia w tym mieście.
Serce Górnego Miasta: Piazza Vecchia i jej sąsiedztwo
Piazza Vecchia od wieków stanowi centrum życia politycznego, społecznego i kulturalnego Bergamo. Architekt Le Corbusier określił ten plac mianem „najpiękniejszego placu świata, w którym nie da się zmienić ani jednej detalu bez zniszczenia jego harmonii”.
Palazzo della Ragione (Pałac Rozsądku). Jest to najstarszy pałac miejski we Włoszech, wzniesiony pod koniec XII wieku. Budynek charakteryzuje się otwartym parterem ze strzelistymi, ostrołukowymi arkadami. Na fasadzie widnieje płaskorzeźba Lwa św. Marka – symbolu dominacji Republiki Weneckiej.
Warto zwrócić uwagę: Pod arkadami pałacu znajduje się zabytkowy zegar słoneczny z XVIII wieku (marmurowa linia na posadzce). Każdego dnia w południe promień słońca wpadający przez otwór w sklepieniu precyzyjnie wskazuje aktualną datę oraz znak zodiaku.
Campanone (Torre Civica). Wyniosła, 52-metrowa wieża miejska górująca nad placem. Ciekawostka: Codziennie o godzinie 22:00 wieża bije aż 100 razy. Dawniej tradycja ta sygnalizowała zamknięcie bram miejskich i obowiązek powrotu mieszkańców za mury ochronne.
Fontanna Contarini. Usytuowana w samym centrum placu, ufundowana w 1780 roku przez weneckiego podestę Alvise Contariniego. Zdobią ją rzeźby lwów, sfinksów oraz wężowych bóstw. Bardzo jest ona oblegana, gdyż jest ulubionym miejscem robienia sobie zdjęć pamiątkowych. Wokół fontanny, na głównym placu jest mnóstwo lokali gastronomicznych, ale radzę udać się w mniejsze uliczki i tam porównać zarówno menu jak i ceny.
Plac Architektonicznych Arcydzieł: Piazza del Duomo
Przechodząc pod arkadami Palazzo della Ragione, wkracza się na kameralny Piazza del Duomo, gdzie zgromadzono perły architektury sakralnej.
Bazylika Santa Maria Maggiore. Zapierająca dech w piersiach świątynia, której budowa rozpoczęła się w 1137 roku w stylu romańskim. Z zewnątrz zachwyca brak klasycznej fasady frontowej – wejścia znajdują się po bokach i prowadzą przez monumentalne portyki z czerwonego i białego marmuru, wsparte na rzeźbionych lwach (dzieła Giovanniego da Campione). Z zewnątrz warto przyjrzeć się precyzyjnie wykonanym absydom, romańskim loggiom oraz bogato zdobionym portalom. Północny portal (Portale dei Leoni Rossi) prezentuje lwy wykonane z czerwonego marmuru z Werony, stanowiące symbol strażników kościoła.
Cappella Colleoni. Przylegająca bezpośrednio do bazyliki renesansowa kaplica i zarazem mauzoleum słynnego kondotiera Bartolomeo Colleoni. Jej fasada stanowi popis mistrzostwa dekoracyjnego z użyciem białego, różowego i szarego marmuru. Ciekawostka i przesąd: Na ażurowym ogrodzeniu kaplicy znajduje się herb rodzinny Colleoniego zawierający motyw… jąder. Według lokalnego przesądu, potarcie tego fragmentu herbu o północy przynosi szczęście i powodzenie. Ale kto by tam o północy spacerował po starówce i szukał tego herbu 😀.
Katedra Sant’Alessandro oraz Baptysterium. Główna świątynia diecezji Bergamo dedykowana patronowi miasta, stykająca się z ośmiokątnym, wolnostojącym Baptysterium z XIV wieku.
Widokowy Spacer po Murach Weneckich (Mura Veneziane) – Dziedzictwo UNESCO
Mury Weneckie otaczają całe Górne Miasto pasem o długości ponad 6 kilometrów. Wzniesione w latach 1561–1588 przez Republikę Wenecką, miały chronić zachodnie Rubieże państwa przed wpływami Mediolanu i Hiszpanii. W 2017 roku zostały oficjalnie wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Najbardziej widowiskowy odcinek ciągnie się wzdłuż Viale delle Mura. Trasa oferuje rozległą panoramę Dolnego Miasta (Città Bassa), równiny Lombardii, a przy dobrej widoczności – nawet wieżowców odległego Mediolanu i pasma Alp. Jest to też wspaniały odcinek jest mnóstwo zieleni, są ławeczki – można odpocząć i zrobić bajeczne fotki.
Główne Bramy i Punkty Widokowe
Porta San Giacomo: Najbardziej fotogeniczna, wykonana z białego marmuru brama wejściowa, do której prowadzi malowniczy most pieszy.
Porta San Agostino: Historyczna wschodnia brama wjazdowa, stanowiąca potężny bastion obronny.
Baluardo di San Michele: Jeden z dobrze zachowanych bastionów, doskonały punkt na odpoczynek i fotografię.
Mimo ogromnych kosztów budowy i wyburzenia ponad 250 budynków (w tym kościołów), Mury Weneckie nigdy nie zostały poddane próbie oblężenia. Dziś służą mieszkańcom i turystom jako jeden z najpiękniejszych bulwarów spacerowych w całej Lombardii.
Transport
Do Città Alta najlepiej wjechać zabytkową kolejką linowo-terenową (Funicolare), działającą nieprzerwanie od 1887 roku. Jednak weźcie pod uwagę, że kolejka do tej kolejki liniowej jest długa – tak jak w Zakopanem przy Kasprowym. Vis-a-vis jest przystanek autobusowy, który dowiezie Was również do Citta Alta. Ostatni przystanek jest praktycznie przy wejściu do Starówki. Jest tam też plan starówki, tak więc możecie od razu sprawdzić co gdzie jest zlokalizowane. Ja w oczekiwaniu na dostępność noclegu, prosto z lotniska udałem się autokarem za 3 euro prosto do Górnego miasta. Mały plecak nie stanowił problemu – jeśli chodzi o spacer po starówce. < Jak ktoś ma więcej bagaży, a nie może się zameldować w hotelu to np. polecam miejsca na dworcu kolejowym czy autobusowym – gdzie jest przechowalnia bagażu. Za kilka euro można zostawić bagaż.
Lokalny przysmak
Podczas spaceru po uliczkach Górnego Miasta spróbuj tradycyjnego słodycza Polenta e Osei – biszkoptowego ciastka z kremem, marcepanem i czekoladowym ptaszkiem na szczycie.
Suma summarum, ja spędziłem w Citta Alta 2 dni. Starówka ma swój urok – bardzo przyciąga turystów, w tym i mnie. Nieszpieszny spacer jest uliczkami, szukanie miejsca na posiłek – jest mnóstwo restauracji, ceny są zróżnicowane – ale uważam, że każdy znajdzie coś dla siebie. Mój wybór padł na Ristorante Pizzeria Da Franco.
Mają bardzo dużą ofertę różnego rodzaju pizz. Ciasto cieniutkie, mozzarella rewelacyjna. Smaczne i niedrogie. Lombardia słynnie z dań mięsnych więc również spróbowaliśmy poniższych smakołyków – duszonej wołowiny gotowanej w winie Valcalepio, serwowanej z polentą. Bardzo chciałem spróbować polenty – ale w tym wydaniu nie smakowała mi 😔. Jak to we Włoszech był aperol ale również i lokalne wina / vino di casa / oczywiście z Lombardii. Czerwone, intensywne, ale pachnące świeżymi czerwonymi owocami i smakiem jagód – idealne pasują do dań z wołowiny. Wino w większości knajp sprzedają na kieliszki ( 5-7 euro za kieliszek), tak więc można popróbować.
Pamiętajcie, że do rachunku jest doliczane koperto – taki lokalny podatek restauracyjny – jest on różny od miejsca i restauracji. Tutaj, w tej restauracji wynosił 3 euro za osobę. Z doświadczenia – gdzie na stole obrus to wyższe koperto, gdzie tylko papierowa podkładka, w większości koperto jest mniejsze, ale kuchnia tak samo wyśmienita. Tak więc wybór należy do Was
W kolejnym wpisie też będzie o Bergamo tym razem Dolne Miasto – Città Bassa.